Hume’un çağdaşı deneyciler, Locke ve Berkeley arasındaki, deneyciliğin tutarlılığını ilgilendiren tartışmadan esinlenerek başka çözüm yollan aramışlardır. Condillac iç deneyi yadsımış ve bir dış dünya bulunduğu inancını deneyci temellerle kanıtlamaya çalışmıştır. 18. yy’daki öbür Fransız deneyci düşünürlerin çoğu, deneycilikleriyle özdekçi görüşü birleştirmişlerdir.

Deneycilik 19. yy’da J.S. Mili’in görüngücülüğü ile sürdürülmüştür. Comte’un ve Mach’ın olguculuğu ABD ’de James ve Peirce ’in düşünceleri Hume’cu özellikler taşır. 19. yy’m bitiminde Deneycilik gerilemiş ve Hegelci Usçuluk yaygınlık kazanmıştır. 20. yy’m başlarında Russell ve Moore Gerçekçilik’i Deneycilikle bir arada yürütmüşlerdir, iki dünya savaşı arasında filizlenen Viyana Çevresi adıyla da bilinen Mantıksal Olguculuk Schlick ve Camap gibi düşünürlerle temsil edilmiştir. Deneycilik günümüzde Ingiliz ve ABD felsefesinde canlılığını sürdürmektedir. Yakın dönemlerin en etkili Hume’cu düşünürü Ayer olmuştur.

Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi

Yorum ekle veya Makaleye katkı yap

Uyarı!
Hakaret içeren yorumların yasal takip gereği ip adresleri sistem tarafından kayda alınmaktadır.


Güvenlik kodu
Yenile

Filozof
Özel Arama Motoru
- Design by Filozof.net