SENAİ, Hakîm Ebu’l-Mecd (1072-1131) İranlı mutasavvıf ve ozan. Varlık Birliği görüşünün İran’da gelişip yayılmasına öncülük etmiştir.

Gazne’de doğdu, aynı kentte öldü. Gerçek adı Hasan’dır, Senji ve Hakîm adlarını sonradan, benimsediği görüşleri yansıttığı için almıştır. Babası Gazne Devleti’nde yüksek görevlerde bulunan bir kimse olduğundan iyi ve düzenli bir öğrenim gördü. Senai, daha gençlik yıllarında, çekimser, içine kapalı, topluluktan kaçınan bir kimseydi. Babasının ölümünden sonra büyük yoksulluk ve geçim sıkıntılarına düştü, kendini tasavvuf ve şiire verdi. İran’da yaygın olan Saray çevresine yaranma, sultanlara övgüler yazarak çıkar sağlama geleneğine uymadı. Bu tutumunu beğenen Ebul Haşan Ali adlı varlıklı ve bilimsever bir kimsece korundu. Bir aralık Gazne Sultanı Mes’ud’un ilgisini çekti, saraya çağrıldı, bilimsel toplantılara katıldı, Sarayda önemli bir yeri olan Muhtar Gaznevi adlı aydınla ilişkiler kurdu. Belh, Serahs, Merv, Nişapur, Herat, Meşhed illerini gezdi. Saray büyüklerini konu edinen yergileri yüzünden kovuşturmaya uğrayınca Belh’ten kovuldu. Horasan’a giderek Kadı Muhammed b. Mansur’a sığındı. Yaşamının sonlarına doğru Gazne’ye döndü.

Filozof
Özel Arama Motoru
- Design by Filozof.net